Voor al je vragen over seks

Abort mission

‘Dit kan niet!’ Ik zat verslagen op de wc-bril. In mijn ene hand hield ik een appelmoespot met urine en in mijn andere hand een zwangerschapstest. Positief.

En natuurlijk kan het wel. Pilstrip even kwijt en ‘geen tijd’ voor die dure morning-afterpil.  Maar zo snel zal het niet gaan, dacht ik. Voor de zekerheid een testje. Twee streepjes maakten mij een ding heel duidelijk: Ik wil dit niet.

Toch was ik bang voor meeslepende emoties en spontane moedergevoelens. Niet voor mezelf, maar voor die van mijn omgeving. De steun van mijn vrienden was bijna net zo positief als de zwangerschapstest. Ik kreeg al hun respect en liefde. Maar ook hun ongenuanceerde twijfels. ‘Krijg je geen spijt?’ ‘Stel nou dat dit je enige kans is?’ ‘Ik zou het misschien wel houden hoor.’

Het zijn bijna filosofische vraagstukken. Daarom krijg je bij een abortus vijf dagen bedenktijd. Maar die duren lang als je precies weet wat je (niet) wilt. Verplicht twijfelen. Ik werd onzeker van mijn zekerheid. ‘Is het raar om te kiezen voor een  abortus?’ ‘En waarom moet je er zo stiekem over doen?’

In mijn baarmoeder zat een doperwt zonder hartslag. Nog lang geen mens. Toch lijkt het soms alsof zo’n doperwt meer bestaansrecht heeft dan een gemiddelde vluchteling. Denk daar maar eens vijf dagen over na.

Ik ben blij met mijn keuze. Ik ben ook blij dat een heleboel doperwten daadwerkelijk mensen worden. Maar laten we die doperwten zelf niet groter maken dan ze zijn. En laten we over ze praten. Ook als ze geen mensen worden.

Door: Dagmar Engels

Reacties

Wij zijn benieuwd naar je reactie! Je kan als gast reageren. Je gegevens worden dan niet opgeslagen. Je kan ook een reactie achterlaten door in te loggen via Facebook, Twitter, Google of een Disqus-account (kan met een fake naam en e-mailadres). Je gegevens worden dan wel opgeslagen, maar daar doen we niets mee.